- Rodzaj
- Twierdza
- Położenie
- Zachodni brzeg, Palestyna
- Współrzędne
- 32,0958°, 35,4614°
Historia
Twierdzę wzniósł hasmonejski król Aleksander Janneusz (103–76 p.n.e.), od którego wzięła nazwę; służyła jako koszary i więzienie, a królowa Salome Aleksandra przechowywała tu część skarbów. W 63 roku p.n.e. schronił się w niej Arystobul II przed Pompejuszem, a w 57 roku p.n.e., po oblężeniu jego syna Aleksandra, rzymski namiestnik Gabiniusz kazał ją zburzyć. Odbudował ją brat Heroda Wielkiego Feroras, a sam Herod nadał jej charakter pałacowej twierdzy, podobnej do Masady i Herodionu; w 30 roku p.n.e. trzymał tu pod strażą żonę Mariamme i teściową Aleksandrę. W podziemiach pochowano straconych w 7 roku p.n.e. synów Heroda, Aleksandra i Arystobula. Rzymianie zniszczyli twierdzę podczas wielkiego powstania żydowskiego w I wieku n.e.; wykopaliska z 2025 roku odsłoniły m.in. mykwę, perystyl z mozaikami i ślady zniszczeń z tamtego czasu.
Co zobaczyć
Z warowni zachowały się zarys murów na szczycie, fragmenty kolumn i kapiteli oraz cysterny, odsłaniane podczas kolejnych sezonów wykopalisk. Stanowisko nie ma infrastruktury turystycznej, a podejście na kamienisty, stromy szczyt jest wymagające. Góra leży na Zachodnim Brzegu Jordanu, gdzie sytuacja bywa niestabilna, dlatego dostęp jest ograniczony; łatwo rozpoznawalny stożek Karn Sartaba dobrze widać z doliny Jordanu.
Artykuł w Wikipedii Wikidata Q601742
Popularność: artykuły o tym obiekcie w 15 projektach Wikimedia (różne języki Wikipedii i inne).