- Rodzaj
- Twierdza
- Dziedzictwo
- część obiektu z listy UNESCO (np. starego miasta albo doliny)
- Współrzędne
- 24,6280°, 76,1830°
Historia
Twierdzę wznieśli według tradycji w XII wieku radżpuccy władcy z rodu Doda, a później przeszła w ręce Khiczi Ćauhanów, od których pochodzą jej najsłynniejsze dzieje. W 1423 roku, podczas oblężenia przez sułtana Malwy Hoszanga Szaha, obrońcy pod wodzą Aćaldasa Khicziego polegli w walce, a kobiety dokonały rytualnego samospalenia – dżauharu. Drugi dżauhar miał miejsce w 1444 roku, gdy fort zdobył Mahmud Khaldżi i nazwał go Mustafabadem. W XVI wieku twierdza przeszła pod władzę Mogołów, a później należała do księstwa Kota. W 2013 roku wpisano ją na listę UNESCO jako jeden z sześciu fortów górskich Radżastanu.
Co zobaczyć
Mury forteczne wyrastają wprost ze skały u zbiegu rzek Ahu i Kali Sindh, które oblewają twierdzę z trzech stron, a od czwartej chroniła ją fosa. Wewnątrz zachowały się bramy, pałace, świątynie i miejsce dżauharu. U wejścia stoi dargah sufickiego świętego Mittheja Szaha, celem corocznej pielgrzymki. Najpiękniej fort prezentuje się z drugiego brzegu rzeki.
Artykuł w Wikipedii Wikidata Q16891508
Popularność: artykuły o tym obiekcie w 22 projektach Wikimedia (różne języki Wikipedii i inne).