- Rodzaj
- Ruina
- Początki
- 1071 · XI wiek wg Wikidanych: założenie, pierwsza wzmianka albo budowa
- Współrzędne
- 37,1667°, 34,6022°
Historia
Twierdza strzegła górskich dróg prowadzących z wyżyny Anatolii do Tarsu. Pod koniec XI wieku objął ją ormiański możny Oszin, od którego wywodzi się ród Hetumidów, przez ponad sto lat rywali Rubenidów w walce o władzę w Cylicji. W Lampronie urodził się w 1153 roku Nerses Lambronaci, arcybiskup Tarsu, teolog i tłumacz. Na początku XIII wieku zamek zajął król Leon I, a w 1226 roku Hetum z rodu panów Lampronu poślubił królową Izabelę i objął tron, łącząc oba rody. Po upadku Królestwa Cylicyjskiego w XIV wieku twierdza straciła znaczenie i popadła w ruinę.
Co zobaczyć
Mury i baszty biegną krawędzią stromej skały, wykorzystując jej naturalne ściany. Zachowały się fragmenty umocnień, cysterny i komory wykute w skale, a ze szczytu rozciąga się widok na zalesione doliny Taurusu. Pod twierdzą leży Çamlıyayla, dawne Namrun, popularne letnisko mieszkańców wybrzeża.
Artykuł w Wikipedii Wikidata Q1801490
Popularność: artykuły o tym obiekcie w 18 projektach Wikimedia (różne języki Wikipedii i inne).