Historia
Pierwsze umocnienia na grzbiecie nad doliną Kury powstały według tradycji w IV wieku, gdy Persowie wznieśli tu cytadelę zwaną Szuris-cikhe. Twierdzę rozbudowywali kolejni władcy miasta – arabscy emirowie w VII i VIII wieku, a później gruzińscy królowie, w tym Dawid IV Budowniczy, który w 1122 roku odbił Tbilisi z rąk muzułmanów. Obecna nazwa, wywodzona zwykle z określenia „mała twierdza”, przylgnęła do niej prawdopodobnie w czasach panowania Mongołów. Znaczną część zachowanych murów wznieśli w XVI i XVII wieku Persowie i Turcy, którzy na zmianę władali miastem. W 1827 roku, już pod panowaniem rosyjskim, twierdza poważnie ucierpiała i od tego czasu pozostaje w ruinie.
Co zobaczyć
Na twierdzę można wejść pieszo ze starego miasta albo wjechać kolejką linową z parku Rike po drugiej stronie Kury. Wzdłuż murów i baszt prowadzą ścieżki z widokiem na kopuły łaźni siarkowych w dzielnicy Abanotubani, dachy starówki i nowoczesny Most Pokoju. W obrębie murów stoi odbudowana w latach 90. XX wieku cerkiew św. Mikołaja z nowymi freskami, a na sąsiednim grzbiecie Sololaki góruje aluminiowy pomnik Matki Gruzji.
Artykuł w Wikipedii Wikidata Q155453
Popularność: artykuły o tym obiekcie w 29 projektach Wikimedia (różne języki Wikipedii i inne).