- Rodzaj
- Ruina
- Budowa
- 1424 · XV wiek
- Położenie
- Szkocja, Wielka Brytania
- Współrzędne
- 55,9785°, -3,6010°
Historia
Królewski dwór istniał w Linlithgow już w XII wieku, a na początku XIV wieku Edward I otoczył go umocnieniami podczas wojen o niepodległość Szkocji. Po wielkim pożarze miasta w 1424 roku król Jakub I rozpoczął budowę nowej rezydencji, którą rozbudowywali kolejni władcy z dynastii Stuartów – Jakub III, Jakub IV i Jakub V, który dodał zewnętrzną bramę i fontannę na dziedzińcu. W grudniu 1542 roku przyszła tu na świat Maria Stuart. Gdy dwór przeniósł się do Londynu, rezydencja podupadła, a zawalone północne skrzydło odbudowano dla Jakuba VI w latach 1618–1624. W 1746 roku stacjonujące tu wojska rządowe zaprószyły ogień i pałac spłonął, pozostając odtąd bez dachu.
Co zobaczyć
Cztery skrzydła wokół dziedzińca zachowały się do pełnej wysokości, więc krętymi schodami i korytarzami można dotrzeć do kuchni, królewskich apartamentów i Wielkiej Sali z ogromnym kominkiem. Pośrodku dziedzińca stoi bogato rzeźbiona fontanna z czasów Jakuba V, odrestaurowana na początku XXI wieku. Pałac otacza park Peel nad jeziorem, a tuż obok wznosi się gotycki kościół św. Michała.
Artykuł w Wikipedii Oficjalna strona Wikidata Q564868
Popularność: artykuły o tym obiekcie w 29 projektach Wikimedia (różne języki Wikipedii i inne).