Historia
Początki zamku nie są pewne: część badaczy przypisuje pierwsze umocnienia czasom Sasanidów, ale obecny kształt warownia uzyskała prawdopodobnie w okresie seldżuckim, w XI–XII wieku, gdy w górach północnego Iranu działali też nizaryccy izmailici. Zbudowano ją z cegły i kamienia na dwóch wierzchołkach grzbietu nad rzeką Rudchan, na południowy zachód od Fumanu, łącząc je pierścieniem murów długości około 1,5 km z kilkudziesięcioma basztami. Inskrypcja nad bramą wspomina odnowienie warowni na początku XVI wieku, za rządów lokalnych władców Fumanu, już w epoce Safawidów. Zamek wpisano na listę narodowego dziedzictwa Iranu i w ostatnich dekadach poddano go pracom konserwatorskim.
Co zobaczyć
Do zamku prowadzi z parkingu w dolinie strome, częściowo brukowane podejście przez gęsty las wilgotny, liczące ponad tysiąc stopni. Na górze można obejść mury z basztami i obejrzeć obie części warowni – mieszkalną i wojskową – z resztkami komnat, koszar i zbiorników na wodę. Z murów rozciąga się widok na zielone zbocza, które często spowija mgła znad Morza Kaspijskiego.
Artykuł w Wikipedii Wikidata Q367781
Popularność: artykuły o tym obiekcie w 16 projektach Wikimedia (różne języki Wikipedii i inne).