- Rodzaj
- Twierdza
- Początki
- XVII wiek wg Wikidanych: założenie, pierwsza wzmianka albo budowa
- Współrzędne
- 45,2958°, 35,4783°
Historia
Twierdzę wznieśli Turcy osmańscy i ich lennicy, chanowie krymscy, na przełomie XVII i XVIII wieku u południowej nasady Mierzei Arabackiej. Zamykała ona drogę biegnącą wąskim pasem lądu z północy na Półwysep Kerczeński i do wnętrza Krymu. Warownia miała kształt wieloboku z bastionami, otoczonego fosą i ziemnymi wałami obłożonymi kamieniem. W czasie wojen rosyjsko-tureckich była kilkakrotnie atakowana, a w 1771 roku zdobyły ją wojska rosyjskie. Po przyłączeniu Krymu do Rosji w 1783 roku straciła znaczenie wojskowe i w XIX wieku popadła w ruinę.
Co zobaczyć
Z twierdzy zachowały się zarysy bastionowych wałów, głęboka fosa i resztki kamiennych murów, wyraźnie widoczne w płaskim, stepowym krajobrazie. Teren jest otwarty, a z wałów widać z jednej strony Morze Azowskie, z drugiej słone płycizny Siwaszu. Na północ ciągnie się długa na ponad 100 kilometrów Mierzeja Arabacka.
Artykuł w Wikipedii Wikidata Q4068363
Popularność: artykuły o tym obiekcie w 17 projektach Wikimedia (różne języki Wikipedii i inne).